Międzynarodowe doświadczenie w służbie uważnego, uporządkowanego i wielokulturowego wsparcia
Moja droga osobista i akademicka prowadziła mnie przez różne kraje, języki i środowiska kulturowe. Urodziłam się i dorastałam w Polsce, gdzie ukończyłam pierwszy etap studiów, zanim przeprowadziłam się do Francji, w której mieszkałam przez wiele lat. Następnie, podczas pobytu w Kolumbii, kontynuowałam kształcenie w zakresie psychologii klinicznej na Universidad Javeriana. Obecnie mieszkam w Johannesburgu, gdzie kontynuuję tę międzynarodową ścieżkę, oferując wsparcie psychologiczne uwzględniające doświadczenia mobilności, zmiany perspektywy oraz wielości przynależności i tożsamości.
To doświadczenie kształtuje moje podejście do pracy. Pozwoliło mi osobiście doświadczyć tego, co może wiązać się ze zmianą kraju, adaptacją do nowego środowiska, różnicami kulturowymi oraz przekształcaniem osobistych i relacyjnych punktów odniesienia — ale także bogactwa, jakie niesie życie w kontekstach wielokulturowych. Szczególną wagę przywiązuję do niepowtarzalności historii każdej osoby, do roli języka w wyrażaniu przeżyć oraz do tworzenia ram pracy, które są uważne, uporządkowane i respektują tempo każdej osoby.
Moja podróż
Ukończyłam psychologię społeczną na Uniwersytecie SWPS w Polsce. Po przeprowadzce do Francji kontynuowałam swoją drogę osobistą i zawodową w kontekście międzykulturowym, który trwale ukształtował moje spojrzenie na relacje międzyludzkie, procesy adaptacji oraz doświadczenia zmiany.
Podczas pobytu w Kolumbii zdecydowałam się poszerzyć swoje kompetencje w obszarze psychologii klinicznej, rozpoczynając studia magisterskie z psychologii klinicznej na Universidad Javeriana. To kształcenie pozwoliło mi ugruntować praktykę opartą na uważnym słuchaniu, pogłębionym rozumieniu cierpienia psychicznego oraz wsparciu terapeutycznym prowadzonym w jasnych i rzetelnych ramach.
Dziś moja droga przez Polskę, Francję, Kolumbię i Republikę Południowej Afryki stanowi ważne źródło inspiracji w mojej praktyce. Pozwala mi z wrażliwością przyjmować osoby, których ścieżki życiowe zostały naznaczone mobilnością, zmianą miejsca, języka, kraju lub punktów odniesienia.
Dlaczego szczególnie bliska jest mi praca z osobami w okresach przejściowych
Niektóre wydarzenia życiowe mogą wystawić na próbę równowagę osobistą, relacyjną lub rodzinną. Emigracja, przeprowadzka za granicę, awans zawodowy, rozstanie, zmiana w relacji partnerskiej czy istotna zmiana w codziennym życiu mogą prowadzić do poczucia odłączenia, niestabilności albo utraty orientacji.
Szczególną uwagę poświęcam tym momentom, w których trudniej rozpoznać samego siebie, gdy pojawia się poczucie zawieszenia między dwoma światami, między kilkoma tożsamościami, albo po prostu osłabienia wobec rzeczywistości, która stała się zbyt trudna do udźwignięcia w pojedynkę. Życie za granicą, wielość przynależności i doświadczenia zmiany miejsca mogą wzbogacać, ale mogą też rodzić samotność, napięcie, zmęczenie psychiczne lub głębokie wątpliwości.
Moje wsparcie jest skierowane do osób znajdujących się w takich kluczowych momentach — gdy coś wymaga zatrzymania, zrozumienia, przepracowania albo ponownego dostrojenia.
Jak pracuję
Przywiązuję dużą wagę do jakości relacji terapeutycznej. Wsparcie opiera się dla mnie na uważnym słuchaniu, bezpiecznej przestrzeni oraz ustrukturyzowanym podejściu, które pozwala osobie czuć się wspieraną, a jednocześnie stopniowo posuwać się naprzód w rozumieniu tego, czego doświadcza.
Moje podejście polega na pomaganiu każdej osobie w lepszym zrozumieniu własnych przeżyć, rozpoznaniu pewnych schematów emocjonalnych, poznawczych lub relacyjnych oraz wypracowaniu bardziej adekwatnych sposobów radzenia sobie. Celem nie jest wyłącznie rozmowa o cierpieniu, ale także stworzenie warunków do pracy terapeutycznej, która może przynieść większą jasność, odnowione poczucie sprawczości oraz mniejsze poczucie osamotnienia wobec tego, co się przeżywa.
Dużą wagę przywiązuję również do poszanowania tempa każdej osoby. Każda droga jest wyjątkowa, a każda terapia wymaga obecności, która potrafi pomieścić, rozjaśnić i wesprzeć — bez narzucania gotowych odpowiedzi.
Podejścia, na których opieram swoją pracę
Moja praktyka opiera się przede wszystkim na terapii poznawczo-behawioralnej, ze szczególnym uwzględnieniem podejść trzeciej fali. Pozwalają one pracować z myślami, emocjami, zachowaniami oraz trudnościami relacyjnymi w sposób jednocześnie uporządkowany i elastyczny, z uwzględnieniem złożoności doświadczeń życiowych każdej osoby.
Podejścia te oferują użyteczne narzędzia wspierające osoby doświadczające lęku, poczucia zagubienia, trudności adaptacyjnych, okresów obniżonego nastroju, napięć w relacjach czy pytań związanych z ważnymi zmianami życiowymi. Pomagają również rozwijać lepsze rozumienie siebie, stabilniejszą regulację emocji oraz bardziej zrównoważony sposób odnoszenia się do własnych przeżyć.
Moje podejście pozostaje integracyjne: opiera się na solidnych podstawach teoretycznych, a jednocześnie pozostawia dużo miejsca na uważne słuchanie kliniczne, kontekst życiowy oraz wyjątkowość każdej osoby i każdej zgłaszanej trudności.
Języki, w których prowadzę konsultacje
Prowadzę konsultacje w języku polskim, francuskim i angielskim. Ta różnorodność językowa stanowi integralną część mojego podejścia, ponieważ język, w którym mówimy o sobie, nigdy nie jest neutralny: dotyka naszej intymności, osobistej historii, sposobu odczuwania oraz tego, jak nadajemy słowa własnym doświadczeniom.
Dla niektórych osób możliwość konsultacji w języku ojczystym lub w języku emocjonalnie bliskim ułatwia kontakt z własnymi przeżyciami, pozwala wyrażać je z większą subtelnością i wzmacnia poczucie bycia zrozumianym. W kontekście emigracji lub życia wielokulturowego ten wymiar może odgrywać istotną rolę w jakości otrzymywanego wsparcia.
Czego możesz oczekiwać od wsparcia terapeutycznego
Oferowane przeze mnie wsparcie terapeutyczne to poufna, uważna i uporządkowana przestrzeń rozmowy, w której można zatrzymać się przy tym, co obciąża, lepiej zrozumieć to, co się przeżywa, oraz poszukiwać nowych sposobów ruszenia naprzód.
Możesz znaleźć tu czas na przyjrzenie się trudnościom w relacji, przejście przez okres zmiany, pracę nad uporczywym lękiem, odzyskanie większej jasności w czasie zagubienia albo po prostu danie sobie przestrzeni na zajęcie się cierpieniem, które stało się zbyt ciężkie, by nieść je samemu.
Moją rolą nie jest udzielanie gotowych odpowiedzi, lecz towarzyszenie Ci z uważnością, rzetelnością i wrażliwością — z uwzględnieniem Twojej historii, kontekstu oraz zasobów.